Желбата за храна може да биде дел од предменструалниот синдром (ПМС), заедно со надуеност, замор и раздразливост.
За да разберат како исхраната се вклопува во оваа слика, истражувачите испитале што јадат жените, но и како реагираат кога чувствуваат желба за одредена храна, пишува “Scie ce Ale t“.
Во студија на 607 жени, оние кои пријавиле дека консумираат повеќе ултра-преработена храна, како што се засладени газирани пијалоци и одредени спакувани грицки, имале тенденција да имаат потешки симптоми на ПМС.
Сепак, не била важна само храната што ја консумирале. Две навики во исхраната биле уште посилно поврзани со интензитетот на симптомите: жените кои имале помала веројатност веднаш да се предадат на желбата да јадат нешто и оние кои не се осудувале себеси за она што го јаделе имале тенденција да пријавуваат поблаги симптоми.
Истражувачите регрутирале жени на возраст меѓу 18 и 30 години преку универзитетски мрежи, социјални медиуми и препораки од други учесници.
Во онлајн анкета, жените ги оцениле симптомите што ги паметеле од неделата што претходела на менструацијата, вклучувајќи болка, како и промени во сонот и апетитот.
Тие, исто така, одговориле на прашања за тоа колку често јадат ултра-преработена храна, колку се придржуваат кон медитеранската исхрана и како реагираат на глад и желба за одредена храна. Медитеранската исхрана вклучува храна како зеленчук, овошје, грав, риба и маслиново масло.
Гледањето на сите три фактори заедно им овозможи на истражувачите да проверат дали поврзаноста со ултра-преработената храна останува кога се земаат предвид целокупните навики во исхраната на жените, како и фактори како што се возраста и регуларноста на менструалниот циклус. Се покажа дека е така.
Во таа анализа, не е утврдена јасна врска помеѓу поконзистентното придржување кон медитеранската исхрана и интензитетот на симптомите.
„Нашите резултати покажуваат дека поголемата потрошувачка на ултра-преработена храна е поврзана со поизразени ПМС симптоми, но оваа поврзаност беше релативно слаба откако ги зедовме предвид другите релевантни фактори“, изјави за „Scie ce Ale t“ Зија Ерокај Метин, истражувач за исхрана на Универзитетот за здравствени науки во Анкара во Турција.
За секоја дополнителна поента на прашалникот за потрошувачка на ултра-преработена храна, кој се движеше од нула до 11 поени, просечниот резултат на скалата на симптоми беше околу еден поен повисок. Скалата за оценување на симптомите се движеше од 44 до 220 поени.
Метин истакна дека исхраната е само еден од многуте фактори што можат да објаснат како жените се чувствуваат пред менструацијата. Хормоналните промени, стресот и сонот исто така играат важна улога.
Користејќи го примерот на чоколадото, Метин објасни две навики кои се поврзани со поблаги симптоми. Ако ви се јаде чоколадо, можете да застанете и да размислите дали сте навистина гладни или чоколадото едноставно ви изгледа утешно. Истражувачите ја нарекуваат оваа пауза нереактанса.
Сè уште можете да одлучите да јадете чоколадо. Во тој случај, како што објасни Метин, „да не се осудувате себеси значи да го прифатите тој избор без чувство на неуспех или вина“.
Метин и неговите колеги претходно истражуваа како се менува привлечноста на храната за време на менструалниот циклус. Во претходна студија, објавена во „Jou al of Nut itio al Scie ce“, тие следеа 150 жени во три различни фази од циклусот.
Во секоја фаза, жените со ПМС постигнаа повисоки резултати на скала што мери колку се привлечени од храната поради задоволството што го нуди, дури и кога не се физички гладни.
Во новата студија, жените ги пријавија своите навики во исхраната и симптомите во исто време, а промените во апетитот беа вклучени и во целокупната проценка на симптомите.
Анкетата не можеше да утврди дали жените консумирале повеќе ултра-преработена храна пред да се влошат симптомите или дали поизразените симптоми влијаеле на нивниот избор на храна.
Затоа, останува нејасно дали намалувањето на внесот на овие намирници би го ублажило ПМС. Резултатите беа исто така базирани на сеќавањата на учесниците, а околу четири петтини од нив имаа високо образование, што ја ограничува можноста за примена на заклучоците на пошироката популација.
Метин рече дека следниот чекор би бил да се следат жените за време на неколку менструални циклуси, со дневна евиденција за тоа што јадат, по што копнеат и како се чувствуваат.
„Повторените мерења би ни помогнале да утврдиме дали промените во начинот на исхрана обично претходат на интензивирањето на симптомите на ПМС или дали изборот на храна се менува откако ќе се влошат симптомите“, објасни Метин.
