Може ли љубовта да опстане кога довербата е нарушена, а вистината станува потешка од лагата? Ова прашање го отвора претставата „Четири слики на љубовта“ од швајцарскиот драмски автор Лукас Берфус, која на 30 октомври премиерно ќе биде изведена во НУЦК „Антон Панов“ во Струмица, во режија на Александра Кардалевска.
Четири приказни, четири различни соочувања со неверството и четири обиди да се зачува нешто што постепено ја губи својата суштина. Во „Четири слики на љубовта“, Берфус навлегува во најинтимните простори на човечките односи, разоткривајќи ги механизмите на љубомората, зависноста, вината и самоизмамата.
Неговите ликови не се едноставно изневерени или неверни партнери. Тие се луѓе кои, соочени со распаѓањето на сопствените односи, се обидуваат да воспостават контрола врз она што веќе не можат да го разберат. Некои бараат вистина, други казна, а трети се подготвени да ја прифатат илузијата како единствен начин да го зачуваат заедништвото.
Во режисерското читање на Александра Кардалевска, неверството не е централната тема на претставата, туку драматуршки механизам што ги разоткрива внатрешните противречности на ликовите. Низ нивните постапки се поставува прашањето дали современиот човек навистина се стреми кон љубов или сè почесто ја заменува со потребата за сигурност, припадност и поседување.
Особен предизвик во постановката претставува драмскиот јазик на Берфус, кој се движи меѓу психолошкиот реализам и експресионистичкото изострување на човечките состојби. Навидум секојдневните ситуации постепено добиваат апсурдни, експресионистички, а понекогаш и трагични димензии, барајќи од актерите да ги истражат границите меѓу потиснатата емоција и нејзиното избивање.
Актерите Коста Ангов, Кољо Черкезов, Оливера Арозанова-Мансбарт, Јулија Милкова и Михаил Велков на овие драматуршки предизвици одговараат со актерски интерпретации што ги истакнуваат психолошките противречности на ликовите. Нивната игра се гради низ прецизни односи, емотивни пресврти и постојано менување на рамнотежата на моќта меѓу партнерите, при што препознатливите човечки ситуации добиваат неочекувана сценска острина.
Визуелниот концепт и дизајн на Онур Озџан го надополнуваат ваквиот актерски и режисерски пристап преку редуциран сценски простор, геометриски форми и црно-бела естетика, кои го насочуваат вниманието кон актерското присуство и психолошките односи.
„Четири слики на љубовта“ за првпат се поставува на македонската театарска сцена. За режисерката Александра Кардалевска, ова претставува и повторна средба со драматургијата на Лукас Берфус, чиј текст „Сексуалните неврози на нашите родители“ го поставила пред петнаесет години на истата сцена.
Претставата не нуди едноставни одговори за љубовта, ниту пак ги осудува своите ликови. Наместо тоа, ја соочува публиката со прашањето колку далеку е подготвен да оди човекот за да го зачува односот во кој некогаш верувал и дали понекогаш токму стравот од губење станува причина за неговото уништување.
Премиерата на „Четири слики на љубовта“ е закажана за петок, 30 октомври 2026 година, во НУЦК „Антон Панов“ во Струмица.
Претставата се реализира со поддршка на Министерството за култура и Швајцарската амбасада.
