Украинскиот претседател Володимир Зеленски објави дека претставници на пет европски земји, Европската Унија и НАТО ќе учествуваат во идните мировни преговори со Русија. Тоа се Франција, Германија, Обединетото Кралство, Италија и Полска, чии претставници веќе учествуваа во разговорите со украинските и американските преговарачи.

Сепак, Москва сè уште не потврдила дека се согласува да ги прошири преговорите. Рускиот претседателски советник Јуриј Ушаков изјави дека Русија не дала согласност за вклучување на европски претставници во следната рунда разговори, што ги побива претходните тврдења на американските преговарачи.

Зеленски: Целата европска група учествуваше за прв патВо вечерното обраќање во понеделникот, Зеленски извести за новата рунда разговори меѓу украинските, американските и европските преговарачки тимови. На американската страна преку видео врска им се придружија специјалниот претставник Стив Виткоф и Џаред Кушнер, зет на американскиот претседател Доналд Трамп.

„За прв пат, Европа беше претставена во овие разговори од цела група што ќе ја претставува во преговорите со Русите“, рече Зеленски.

Тој објасни дека, покрај претставниците на пет европски земји, во разговорите учествувале и претставници на Европската комисија, Европскиот совет и НАТО.

„Разговорот беше тежок, но имаме резултат: ќе се сретнеме во Берлин во рамките на Коалицијата на волјата и ќе разработиме конкретни заеднички чекори во процесот на преговори“, рече украинскиот претседател.

Нова средба во БерлинСпоред информациите од „Kyiv I depe de t“, средба на американски, украински и европски претставници би можела да се одржи во четврток, 19 ноември, кога германскиот канцелар Фридрих Мерц би требало да биде домаќин на состанок на коалицијата .

Зеленски денес, по средбата со украинските преговарачи и безбедносни претставници, изјави дека е воспоставена рамката за заедничка работа со партнерите по прашањата за завршување на војната, безбедносни гаранции за Украина и нејзина повоена обнова.

Европските земји се стремат да обезбедат директно учество во преговорите, особено имајќи ја предвид можноста идниот мировен договор да опфати и пошироки прашања од европската безбедност и улогата на НАТО.

Лидерите на Европската унија минатиот петок се согласија дека Европа ќе биде претставена во преговорите од пет големи европски земји, заедно со претставници на европските институции.

Американските преговарачи претходно тврдеа дека Вашингтон и Москва постигнале договор за вклучување на европски претставници во следната рунда мировни преговори.

Кушнер изјави по разговорите со рускиот претседател Владимир Путин минатата недела дека двете страни се согласиле да го прошират преговарачкиот формат.

Сепак, Ушаков во понеделникот изјави дека не е постигнат таков договор. Според него, Русија не се согласила да го прошири постојниот преговарачки формат, кој вклучува руски, украински и американски претставници. Тој додаде дека датумот за следната рунда преговори сè уште не е договорен.

Ова значи дека, и покрај најавата на Зеленски и подготовките на европските претставници, нивното директно учество во преговорите со Русија сè уште не е потврдено.

Разговорите во Абу Даби не успеаја да постигнат договор за прекин на огнотОбновените дипломатски напори следат по разговорите од минатата недела меѓу Русија, Украина и САД во Абу Даби. Тоа беше прва ваква средба на трите страни за девет месеци.

Разговорите не донесоа никаков напредок кон прекин на огнот, но беше постигнат договор за размена на воени заробеници во голем обем.

Зеленски денес потврди дека се во тек подготовки за размена и дека украинската страна веќе комуницира преку соодветни канали. Според неговите претходни изјави, размената може да вклучи до 1.300 луѓе.

Главната пречка за мировен договор останува прашањето за територијата. Москва бара Украина да се откаже од делови од регионите Донецк и Луганск што руската армија не успеа да ги освои.

Во исто време, Русија продолжува да инсистира на пошироки безбедносни барања од Западот, вклучително и ограничување на военото присуство на НАТО во Источна Европа. Токму затоа европските земји бараат место на преговарачката маса, верувајќи дека одлуките што директно влијаат на нивната безбедност не можат да се донесат без нивно учество.